MENU

E-pismo dla elektryków i elektroników
AUTOMATYKA, ELEKTRYKA, ZAKŁÓCENIA

Vol. 3, Nr 1 (7) 2012

Publ. 30 marca 2012

Co to jest język techniczny?

dr inż. Edward MUSIAŁ

s. 6-9 DOI:

Abstract

Streszczenie

Odmianą funkcjonalną języka literackiego jest język naukowy, używany w naukowych tekstach, jak monografie, podręczniki, poradniki, skrypty, i w wypowiedziach ustnych, jak wykłady, prelekcje, dyskusje. Jest on nasycony fachowymi terminami, które mają w obrębie danej dyscypliny ściśle zdefiniowane znaczenie, dzięki czemu ustne i pisemne wypowiedzi posługujące się tym językiem przekazują jednoznaczną treść, nie pozostawiają swobody interpretacji. Język naukowy nie stanowi jednolitego tworu, lecz cechuje się odmianami, charakterystycznymi dla określonych dziedzin wiedzy. Przykładem jest język techniczny. Adresowane do specjalistów teksty pisane i wypowiedzi ustne w sprawach techniki operują terminologią dziedziny, której dotyczą. Powinny być precyzyjne i logiczne, powinny posługiwać się wewnętrznie spójnym systemem pojęć i terminów. Nie muszą być zrozumiałe dla przeciętnego odbiorcy, ale powinny być łatwo zrozumiałe i jednoznaczne dla adresatów. Tak się pisze podręczniki, poradniki i inne wydawnictwa szkoleniowe, a szczególnie ważne jest to w wypadku tekstów normatywnych, jak normy i przepisy techniczne, oraz w wypadku innych dokumentów technicznych jak ekspertyzy techniczne, warunki techniczne, dokumentacje techniczno-ruchowe, projekty, protokoły oględzin, prób i badań.

Keywords

Słowa kluczowe

Rys. / Fig.

Bibliografia / Bilbiography

1. PN-N-02004:1965 Wytyczne opracowywania norm terminologicznych - Przepisy.
2. PN-N-02004:1973 Wytyczne opracowywania norm - Normy terminologiczne.
3. PN-N-02004:1980 Wytyczne opracowywania norm - Normy terminologiczne.
4. Definicje elektryczne z odpowiednikami w językach francuskim, niemieckim i angielskim. Dział I. Pojęcia podstawowe i ogólne. Opracowali
z ramienia Komisji Definicyj i Symboli SEP K. Drewnowski, S. Dunikowski, S. Fryze, W. Pogorzelski, M. Pożaryski, L. Staniewicz. SEP, Warszawa
1937.
5. Słownik języka polskiego. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003.
6. Nowy słownik poprawnej polszczyzny. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003.